laatste Log
hallo Allemaal
Vanaf vandaag zijn wij begonnen met een nieuwe weblog over onze avonturen met Marik. We hopen jullie allemaal op onze nieuwe log te zien/lezen.
liefs Sandra, Paula en Marik
hallo Allemaal
Vanaf vandaag zijn wij begonnen met een nieuwe weblog over onze avonturen met Marik. We hopen jullie allemaal op onze nieuwe log te zien/lezen.
liefs Sandra, Paula en Marik
Vanmorgen moest Marik voor het eerst naar het consultatiebureau. Ze lag nog heerlijk te slapen dus we moesten haar wakker maken. Om kwart voor 10 moesten we er zijn. Bij binnenkomst moesten we haar uitkleden en werd ze gemeten en gewogen, ze was 56 cm lang en 4360 gram wat gewoon gemiddeld is dus dat was prima. Daarna moesten we naar de verpleegkundige ze deed een paar lichamelijke onderzoeken en voor zover ze kon zien/voelen lijkt alles in orde. We vroegen nog even naar haar naveltje want het aanstippen met de helsesteen geeft neit echt resultaat, ze heeft het nu aangestipt met een nitraat iets en als het goed is valt het laatste stukje er nu binnen 3-4 dagen af, zoniet dan moeten we bellen en stippen ze het nogmaals aan. Als laatste kreeg ze nog 2 inentingen, bij de eerste zette ze het al op het gillen en na de tweede was het helemaal groot verdriet. De rest van de dag was ze dan ook erg moe en hangerig en hebben we lekker met haar zitten knuffelen. ‘s avonds is ze nog even een uurtje bij opa en oma geweest omdat wij even naar de babyshop hier in de stad gingen, het was daar vaste klanten avond dus kregen we korting. We hebben een heel gaaf hobbelpaard gekocht, dit krijgt ze van beppe op sinterklaas, verder nog 2 stoere meidebroekjes en een blikje waarin we een hand en voet afdrukje kunnen maken.
liefs sandra, paula en marik
Hier weer even een kleine update over ons kleine meisje. Marik is alweer 6 weekjes oud en de tijd vliegt voorbij. Ze is nog steeds een erg makkelijk meisje en ze reageerd steeds meer op ons. Als we weglopen volgt ze ons met haar oogjes en als we tegen haar praten dan krijgen we allemaal vrolijke geluidjes te horen. Ze slaapt nog steeds bij ons op de slaapkamer en ik dnek dat dat ook nog wel even zo blijft want we vinden het alle 3 erg gezellig zo. De borstvoeding gaat super, ze drinkt goed en af en toe kolf ik zodat Paula haar weer de fles kan geven, we merken dat als Paula de fles geeft dat Marik dan ook sterker op haar reageerd. marik is ook al een paar keer bij de oma geweest zodat wij even lekker met de hondjes weg konden en komende woensdag gaat ze een avondje naar Erik omdat wij uit eten gaan.
Afgelopen week zijn we ook weer met Marik bij de dokter geweest, haar naveltje is nog steeds niet goed dicht en er zit een stukje wild vlees, we hebben nu iets gekregen (helsesteen heet het ) en dat moeten we 2x daags tegen het stukje wild vlees aanhouden en dan moet het verdwijnen. Ook zijn haar teentjes erg scheef maar daar kan de dokter nu nog niks aan doen, we moeten straks als ze gaat lopen er op letten dat ze goeie schoenen draagt en dan strekt het volgens de dokter wel weer recht, zelf geloven we daar niet zo in maar we wachten het nog even af. Maandag moeten we voor het eerst naar het consultatieburo dus vragen we daar ook nog wel even om advies.
Liefs Sandra, Paula en Marik
Jeetje mensen wat gaat de tijd snel, voordat je het weet is er weer een dag voorbij en heb je weer de helft van je voornemens niet gedaan, ik zou al dagen de log updaten en ook foto’s af laten drukken is een voornemen wat we al minstens 2 week hebben. Niet dat we klagen hoor want we genieten volop van ons kleine wondertje en doen allemaal leuke dingen. De kraamvisite loopt nog steeds rustig door maar we hebben nu ook weer tijd om zelf ergens heen te gaan. Vorig weekend zijn we naar de donor geweest en daar heeft de "donoroma" haar eerste ontmoeting gehad met Marik, het is was een erg leuke en gezellige middag en Marik heeft zich super lief gedragen. Afgelopen donderdag hebben we voor het eerst met haar gewinkeld, ik ben morgen jarig en mocht een broek uitzoeken van mijn ouders, Marik was weer super makkelijk en heeft heerlijk liggen slapen in de wagen. Toen het tijd was om te voeden hebben wij even een broodje gegeten in een broodjeszaak en heb ik Marik daar gevoed, was wel ff wennen maar het viel reuze mee.
Over het algemeen doet marik het erg goed, het vele spugen na de voeding is sinds een paar dagen eigelijk over, ze geeft nog wel eens iets terug van de voeding maar das normaal. gisteren heef ze ook weer voor het eerst afgekolfde melk uit de fles gehad, ook dit ging erg goed. Ze huilt erg weinig en als ze het wel doet dan heeft ze kramp, honger of haar speentje is uitgevallen. Afgelopen maand hebben we 1 dag gehad dat ze veel kramp had waardoor ze niet alleen wou ligen, de dag erna was ze ook nog erg hangerig maar ja als dat alles is in 1 maand dan mogen we toch niet klagen vinden we.
Verder is ze deze week voor het eerst in de draagzak mee geweest naar opa en oma, nou ze vond het geweldig, ogen helemaal op groot en lachen maar. Daarna hebben we haar nog een paar keer meegenomen in de draagzak en viel ze gewoon lekker in een diepe slaap. Buitenlucht doet wonderen hoor, volgens ons wordt het ook een echt buitenkind ze vind het nu al heerlijk om buiten te zijn.
Afgelopen week waren we ook heel stoer, Moniek was hier op visite en toen zijn wij samen de honden uit gaan laten en heeft Moniek even op Marik gepast. Gisteren waren we weer heel stoer, wij hadden een verjaardag en ze kon niet mee omdat het in een kroegje gehouden werd, we hebben haar toen naar Moniek en Steven gebracht en zijn samen op verjaardag gegaan. Niet ontzettend lang hoor ( 1,5 uur maar ) want ik moest ook weer voeden.
‘snachts slaapt ze meestal 5 tot 7 uren en als ik haar dan na het voeden wee rin bed stop slaapt ze weer rustig 4 uren verder en soms lukt het me daarna nog wel een keer om haar terug te leggen en nog 2 uurtjes te slapen.
Nou dit was weer even een update van ons kleine wonder.
liefs Sandra, Paula en Marik
Gisteren zijn we met zijn drieën naar Lu, Miek en Micha geweest. Dit was de eerste keer dat we een grotere (100km) afstand met Marik reden en het ging allemaal reuze goed. Paula moest wel een keer achterstevoren in de auto omdat madam haar speen was verloren maar verder was ze erg rustig. Ze leek het wel comfi te vinden in haar maxicosi. natuurlijk hebben we ook wat foto’s gemaakt van Marik & Micha. Het was erg gezellig bij Lu, Miek en Micha en we gaan cker snel weer heen.
Liefs Sandra, Paula en Marik
Lachennnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn
In de cosi
Marik op schoot bij Micha
Verliefd
liefs Sandra, Paula en Marik
Vandaag is ons kleine wereld wonder al weer 12 dagen bij ons. Het voeld alsof ze er altijd al geweest is. Marik is echt een super lieve en makkelijke baby, huilt alleen bij honger, kramp ( wat gelukkig al een paar dagen verdwenen is ) en een vieze luier. Het is een echte knuffel baby, ze ligt graag bij ons te slapen en heeft prachtige gezichtsuitdrukkingen. Als we haar een kusje geven krijgen we een lachje te zien. ‘s nachts slaapt ze 6-7 uurtjes door en als ze dan gedronken heeft slaapt ze ook zo weer verder, ze ligt in haar wiegje bij ons op de slaapkamer en dat bevalt ons prima. Eergisteren had ze een wat moeilijkere dag, ze was erg hangerig en wou steeds bij ons zijn. Elke dag gaan we een stukje met haar wandelen, vol trots lopen we dan achter onze wagen, hier hebben we zolang op gewacht en eindelijk is het nu werkelijkheid. Soms is het ook wel heel onwerkelijk, zo’n mooi lief klein meisje wat nu bij ons hoort, wat wij mogen opvoeden en waar wij van mogen genieten ‘t is toch echt wel heel bijzonder. Eerst waren we samen en al heel erg gelukkig en compleet maar sinds Marik er is voeld ons leven helemaal compleet.
ff een foto van ons drieën
Mijn herstel gaat ook erg goed, ik kan elke dag een beetje meer al moet ik nog wel rustig aan doen hoor. Langzaam doe ik weer wat dingetjes in huis en gisteren ben ik voor het eerst weer mee geweest met honden uitlaten, heerlijk was dat. Ik merk wel dat mijn conditie verminderd is, na een half uurtje wandelen ben ik best moe maar ja dat komt denk ik ook omdat we continu bekenden tegen komen en die willen natuurlijk even kijken en weten hoe het is gegaan. We proberen het wel kort te houden en zeggen dan ook dat we verder moeten lopen omdat ik anders te moe wordt.
De controles bij de verloskundigen zijn nu afgelopen en is nu overgenomen door het consultatieburo, vanmiddag hebben we hier thuis de intake en dan moeten we de volgende keren daar naar toe komen.
Nou dit was weer even een kleine update van ons kleine prin6.
liefs sandra, Paula en Marik
Na het badderen "lekker" ingepakt ( zo zat ze in mijn buik )
lekker op haar vinger sabbelen
Jeetje mina! Vannacht om half twee was onze dame alweer een week uit San haar dikke buik! Gisteren zei san dat ze vandaag alweer een week zou zijn en ik kon het bijna niet geloven!
Alweer 4 dagen zijn ze bij me thuis en ondanks dat we nog heel erg bij moeten komen van wat er allemaal gebeurd is, is het al heel gewoon geworden dat ze er is.
We genieten heel intens van elk geluidje dat ze maakt en kunnen uren naar haar kijken terwijl ze slaapt. De voeding gaat goed en het slapen ook. Ze groeit goed en poepen en plassen doet ze in overvloed. Haar oren zijn ook goed gekeurd!!!
We doen het met kraamvisite heel rustig aan. We nodigen ongeveer 1x per dag mensen uit en hebben ook pauze dagen ingelast. Rust gaat voor alles en we hebben ook besloten om alles wat er gebeurd is, de laatste tijd voor en na de bevalling, allemaal op te gaan schrijven zodat iedereen die het lezen wil het lezen kan en wij het niet allemaal steeds weer hoeven te vertellen en we het verder in het hier en nu kunnen houden.
Intens is het geweest. De weg hiernaaartoe was moeilijk en zwaar en op momenten dat we daar aan terugdenken is nog lastig maar we zijn met Marik zo gelukkig!
San haar herstel gaat goed! Gisteren hebben we een blokje met zijn drietjes buiten gelopen. Het was prachtig weer en onze kleine meid kon wel een frisse neus gebruiken. Een heel klein stukje maar dat was ook weer genoeg.
Vandaag toen het eventjes mooi weer was hebben we een stukje verder gelopen. Het is uitkijken geblazen dat we niet om de 10 meter met iemand staan praten dus we roepen dat alles goed is en lopen langzaam aan verder. Stilstaan is vermoeiender voor san dan lopen en daar houden we rekening mee.
De honden doen het super!!! Ze reageren amper op haar. Soms krijgt ze -als ze even bij haar mogen kijken- een kusje op haar handje, voetje of haartjes en als er visite komt dan reageren ze bijna niet. Het lukt de mensen die nu komen makkelijker om ze te negeren en dat helpt. Super!
Nou, voor de rest zal ik eventjes een paar fotootjes plaatsen, die spreken voor zich.
Vanochtend zou ik uitslapen maar toen san belde dat ze morgen naar huis mogen komen was ik natuurlijk klaar wakker! ik ben meteen naar t ziekenhuis gereden en we zijn de hele dag lekker in de weer geweest. Ik heb me erg verbaasd over hoe san eruit zag. Ze keek weer helder en kon alweer van alles zelf! Het voeden was goed gegaan ,ze kon al stukken lopen en wat heel fijn was was dat ze zelf uit bed kon komen en Marik kon pakken zodat ze niet meer zo afhankelijk was van de bel boven het bed! Oh heerlijk om alles zelf te mogen beslissen!!! Er werken zoveel verpleegsters die het allemaal weer anders willen! Vandaag hadden we voor het eerst een verpleegster die het niet allemaal probeerde aan te sturen. Die het ons zelf even liet bepalen. Maar heerlijk lijkt me dat om met zijn drietjes lekker aan te tutten en om advies vragen wanneer wij dat willen en nodig vinden zonder dat er elke dag een ander is die weer een andere mening heeft over hoe ze moet liggen en hoe ze gevoed moet worden en wanneer…
We hebben geoefend met lopen over de gangen om San haar darmen weer te activeren cq uit de knoop te helpen en ook dat ging super! We zijn ff samen naar de winkeltjes geslopen.
Echt helemaal geweldig hoe snel ze hersteld is. Nou ja, hersteld is natuurlijk een groot woord maar hoe snel ze weer tot dit nivo is gekomen. Mijn bikkelvrouwen!
Marik is ook helemaal super! Ze heeft goed gedronken en was minder misselijk vandaag. Ze is heel zoet. Als ze wakker is dan ligt ze wat te kijken en geluidjes en vooral gekke bekken te maken. Maar helaas is ze niet zo heel vaak wakker. Ze slaapt veel. Na het voeden is ze voldaan en gaat ze slapen. Haar mondje valt dan in een krul als een waar anne geddes kindje.
Op hun kamer ligt heel toevallig een basisschool-genootje van san van vroeger en dat is wel gezellie. Ze hebben ook hele mooie foto’s gemaakt van ons prin6 en als we die hebben dan zet ik er weer een kiekje op. Waarschijnlijk al eerder maar ik moet nu slapen… Morgen weer vroeg uit de veren en met opa op naar t ziekenhuis!
Groetjes en tot schrijfs!
(ik kan t toch niet laten!!)